Een dans tussen mens en machine. Powered by een robotachtige, door algoritmes aangestuurde sculptuur. Kunst wordt uiteraard vaker gebruikt om de grenzen van wat technologisch kan en mag te exploreren, maar de makers van de voorstelling No One is an Island doen het wel heel fraai. Het zijn dan ook niet de minsten: Random International, Studio Wayne McGregor, Superblue en BMW i. ‘Niemand is een eiland’ slaat terug op de mensheid in verbondenheid; verbonden met elkaar, dankzij technologie, maar wellicht ook met? Is het bijvoorbeeld mogelijk om empathie te voelen voor een machine? De kijker van de voorstelling mag met dit gedachte-experiment aan de slag. Digitaal vooralsnog, maar de partijen hopen dit jaar – als corona meewerkt – ook live op te treden.
Deze bijdrage komt uit IP #1/2021. Het hele nummer kun je hier lezen.
