Door: Rob Feenstra
Mirrorworld. Het klinkt als iets uit Game of Thrones of Lord of the Rings. Een fantastische wereld waar alles hetzelfde is als in de echte wereld, maar toch ook weer net niet. En dat is precies wat Kevin Kelly, oprichter van het blad Wired, ervan verwacht. Over een jaar of tien zal Mirrorworld (maar Spiegelwereld klinkt veel mooier) volgens hem na het internet en de sociale media het derde grote technologieplatform zijn. Het wordt een digitale 3D-versie van de ‘echte’ wereld. En dan niet, zoals Second Life, een virtuele plek met zelfgemaakte poppetjes en gebouwen, maar een levensechte afspiegeling van de realiteit. In Mirrorworld is wat je ziet meer dan een bewegend plaatje. Elk object heeft zijn eigen karakteristieken en bestaat in relatie tot andere dingen.
In Mirrorworld kun je op een warme dag thuis alvast bekijken welke bankjes in het park lekker in de schaduw staan. Als je vervolgens met een speciale bril de straat op gaat, kun je zien hoe een huis er driehonderd jaar geleden uitzag, of welk bedrijf er nu in gevestigd is. Zelfrijdende auto’s manoeuvreren probleemloos door de echte wereld omdat zij informatie ontvangen uit Mirrorworld over (de digitale pendanten van) wegen en andere auto’s.
Wat Mirrorworld onderscheidt van andere IT-fantasieën is dat het nu al langzaam in opbouw lijkt te zijn. Denk aan Microsofts Hololens, een augmented realitybril die een digitaal beeld maakt van wat je ziet en je in staat stelt om te werken met hologrammen die voor je neus worden geprojecteerd. Of de Google Lens, die bijvoorbeeld gebouwen herkent en er informatie over geeft.
Brengt Mirrorworld ons een nieuwe hemel? Het zou kunnen. Maar denk aan een door Google of Facebook gedomineerde virtuele wereld vol reclame en privacy-issues. Dan lijkt het ineens veel meer op de hel. We gaan het zien.
Rob Feenstra is projectleider/consultant bij de Universitaire Bibliotheken Leiden; heeft als aandachtsgebieden bibliotheeksystemen en de digitale bibliotheek