Door Fleur De Jaeger en Johan den Heijer
Openheid, digitalisering, standaardisatie en kunstmatige intelligentie zijn belangrijke thema’s in het veranderende landschap van organisatorisch informatiemanagement. In dit artikel delen twee informatieprofessionals hun inzichten en standpunten ten aanzien van deze thema’s vanuit Nederlands en Vlaams perspectief aan de hand van zes stellingen. Inclusief aanbevelingen.
Eerder dit jaar organiseerden Stichting Informatie in Bedrijf en Karmac Innovatie en Informatie een Lunch & Learn over transparantie, digitalisering, standaardisatie en AI – cruciale thema’s in het veranderende landschap van organisatorisch informatiemanagement. Tijdens levendige discussies kwamen deze thema’s aan bod met een oproep om informatie van bijproduct naar levensader te maken, ofwel ‘informatie als vierde productiemiddel’ (naast grondstof, arbeid en kapitaal). In dit artikel delen wij onze inzichten en standpunten vanuit Nederlands en Vlaams perspectief. Daarbij hebben we de inzichten aan de hand van zes stellingen uit beide regio’s gecombineerd, waarmee we streven een uitgebreid overzicht te bieden van de huidige trends en uitdagingen. Zo constateren we dat, om informatie organisatie-overstijgend als fundament voor een verbonden en transparante samenleving te kunnen gebruiken, er nog de nodige hordes moeten worden genomen. Per stelling geven we daarom ook aanbevelingen, waarmee organisaties en hun informatiemanagement aan de slag kunnen.
Stelling 1
Bedrijven, overheid en andere organisaties moeten transparantie als norm hanteren en alleen informatie niet vrijgeven als dat aantoonbaar noodzakelijk is.
In een tijd waarin vertrouwen in zowel overheden als bedrijven onder druk staat, is transparantie essentieel. Organisaties kunnen alleen geloofwaardig opereren als ze open zijn over hun besluiten, processen en gegevens. Stelling 1 stelt dat transparantie de norm moet zijn en dat informatie slechts mag worden achtergehouden wanneer daar een aantoonbare noodzaak voor bestaat. Dit legt de basis voor verantwoord handelen en versterkt het vertrouwen van burgers, klanten en partners.
NL
Informatie is de zuurstof van een goed functionerende samenleving. Toch is transparantie binnen organisaties vaak eerder uitzondering dan regel. Besluiten worden achter gesloten deuren genomen, informatie wordt afgeschermd en burgers of medewerkers moeten zelf actief op zoek naar waar ze eigenlijk vanuit de overheid of (nuts)bedrijven op zouden moeten worden geattendeerd. Dit moet anders. Niet de burger of buitenstaander, maar de organisatie moet bewijzen waarom informatie niet wordt gedeeld. Transparantie is geen gunst, ze is de norm – tenzij zwaarwegende argumenten anders aantonen.
Waarom is dit belangrijk?Een transparante organisatie is van belang omdat zij vertrouwen versterkt en bijdraagt aan het voorkomen van misstanden. Burgers hebben recht op inzicht in hoe en waarom hun overheid beslissingen neemt. Werknemers functioneren beter in een organisatie waar informatie vrij stroomt en niet wordt gebruikt als machtsmiddel. Klanten en partners vertrouwen bedrijven die open communiceren over hun producten en diensten. Misschien is het sterker om dit andersom te formuleren: bedrijven die open communiceren over hun producten en diensten genieten een groter vertrouwen van klanten en partners dan zij die dat niet doen.
In de praktijk zien we echter een ander beeld. Overheidsorganisaties schermen informatie bij voorbaat af uit angst voor negatieve publiciteit of juridische risico’s. De afweging tussen transparantie en het beschermen van concurrentiegevoelige informatie leidt er in de praktijk toe dat bedrijven soms kiezen voor omzichtige formuleringen.
VL
Transparantie in bedrijven betekent dat informatie vrij wordt gedeeld met medewerkers, klanten en andere belanghebbenden. We denken hierbij bijvoorbeeld aan financiële gegevens, strategische plannen en operationele processen. Transparantie bevordert vertrouwen en betrokkenheid. Medewerkers voelen zich meer gewaardeerd en zijn beter in staat om bij te dragen aan de bedrijfsdoelen. Klanten en stakeholders waarderen de openheid, wat kan leiden tot een sterkere loyaliteit en een positiever imago van het bedrijf. Bedrijven zullen rekening moeten houden met een competitieve markt waar geheimhouding wél van groot belang is om eerlijke concurrentie te waarborgen en consumenten te beschermen. Dit betekent dat niet alle informatie openbaar kan worden gemaakt.
Duidelijke richtlijnen informatiebeheer
De uitdaging voor bedrijven is dan ook om een balans te vinden tussen transparantie en geheimhouding. Dit kan worden bereikt door duidelijke richtlijnen en protocollen op te stellen voor informatiebeheer. Zo kunnen ze ervoor kiezen om bepaalde informatie alleen met specifieke groepen binnen of buiten de organisatie te delen. Bij Colruyt Group [Belgische retailgroep met meer dan 33.000 medewerkers, red.], bekend om haar open cultuur en duidelijke taal, worden met de komst van nieuwe tools zoals Collibra data en informatie gedeeld met medewerkers en zelfs met externe stakeholders, maar wel rekening houdend met de privacy, vertrouwelijkheid en kwaliteit die aan deze gegevens worden toegekend.
Informatie onderhevig aan de Europese General Data Protection Regulation (GDPR) moet worden beschermd. Vertrouwelijkheidslabels meten de impact en verminderen het risico op bijvoorbeeld imagoschade of financiële gevolgen wanneer deze informatie publiekelijk zou worden gedeeld. Een kwaliteitsclassificatie focust zich uiteindelijk op de mate waarin informatie geschikt is voor het vooropgestelde doel (volledigheid, nauwkeurigheid, dekking, accuraatheid, et cetera).
Gezamenlijke aanbevelingen
Het is tijd dat bedrijven, overheden en andere organisaties transparantie als basis voor onderling vertrouwen en goed bestuur gaan zien. Veranker transparantie daarom als norm in het strategisch beleid en maak het vervolgens toepasbaar én meetbaar door heldere richtlijnen voor concrete doelen. Door (intern) vast te leggen waarom in bepaalde situaties is afgeweken van de default tot openbaarmaking kan een organisatie altijd onderbouwen waarom bepaalde informatie werd achtergehouden.
Open communicatie zorgt ervoor dat medewerkers en klanten goed zijn geïnformeerd over bedrijfsdoelen, prestaties en uitdagingen. Bijvoorbeeld door op maat gemaakte nieuwsbrieven, een gebruiksvriendelijke intranetpagina of Communication Site (Sharepoint), maar maak evengoed gebruik van informelere manieren om informatie te delen (bijvoorbeeld een knowledgelunch).
Stelling 2
Informatieprofessionals moeten een proactieve rol nemen in het op orde krijgen van de informatiehuishouding in plaats van slechts het ongemak van falend beheer beperken.
Informatieprofessionals hebben een sleutelrol in het beheer van gegevens. Stelling 2 benadrukt dat zij proactief moeten zorgen dat de informatiehuishouding op orde is in plaats van alleen aan damage control te doen.
NL
In veel organisaties worden informatieprofessionals gezien als probleemoplossers. Pas wanneer een document onvindbaar is, een systeem niet functioneert of de compliance in gevaar komt, worden zij erbij geroepen. Dit reactieve model houdt een gebrekkige informatiehuishouding in stand. Het is tijd voor een fundamentele verandering: informatieprofessionals moeten niet alleen falend beheer beperken, het is hun taak om juist proactief te zorgen voor een solide, toekomstbestendige informatiehuishouding by design.
Veel organisaties werken met informatiesystemen die over de jaren zijn dichtgeslibd. Informatie staat overal en nergens, eigenaarschap ontbreekt en archivering is een sluitpost. De rol van de informatieprofessional is dan vaak beperkt tot het fixen van acute problemen. Hierdoor blijven organisaties kwetsbaar voor een volgend datalek, voortdurende inefficiëntie en sluimerende juridische risico’s.
VL
Een goed voorbeeld van de proactieve rol van informatieprofessionals is te vinden bij lokale besturen in Vlaanderen, waar informatiebeheerders een volwaardige dienst verlenen en samenwerken over de grenzen van de eigen organisatie heen. Elk lokaal bestuur heeft op zijn minst één informatiebeheerder in dienst en neemt het informatiebeheer op als strategische doelstelling in zijn meerjarenplan. Het is belangrijk om vragen over het beheer van informatie te stellen voordat de informatie wordt gevormd, zodat informatiebeheerswerkingen niet achter de feiten aanhollen. (bron: Memorandum VVBAD, 2023).
Informatieprofessionals vormen een strategische brug tussen het beleid en de burger. Dit geldt eveneens voor de informatieprofessional in de private sector. Door toezicht te houden op de efficiëntie van hedendaags én historisch documentbeheer (het klassieke bedrijfsarchief) zorgen zij ervoor dat betrouwbare en correcte informatie vlot toegankelijk is. Efficiëntie draait hier dus ook om regelgeving: wat mag worden bewaard, wat niet? Hoe lang bewaren we bepaalde documenten? Welke informatie is voor wie toegankelijk? Welke informatie bevat persoonlijke of vertrouwelijke gegevens? Enzovoort. De informatieprofessional stippelt mede het informatiebeleid in de organisatie uit. Ook hier kunnen we dus spreken van een cruciale brug tussen de beleidsvoerders en de eindgebruikers.
Gezamenlijke aanbeveling
Door datagedreven werken als cultuur te stimuleren krijgt informatie als vanzelf een strategische plek in de organisatie. Als logisch gevolg daarvan is informatiebeheer dan niet langer slechts een technische of operationele kwestie, maar een vast onderdeel van de organisatiesturing. Informatieprofessionals zullen zich in deze omgeving moeten transformeren tot nemers van actief eigenaarschap. Reactieve ondersteuning of incidentgestuurd technisch of operationeel ingrijpen volstaat niet langer. Ongetwijfeld zal deze nieuwe positionering de functie aantrekkelijker maken voor nieuwe medewerkers die zich actief betrokken voelen bij de beleidsvorming en de ontwikkeling en implementatie van richtlijnen voor organisatiebrede toepassing.
Stelling 3
Standaardisatie is essentieel voor effectieve gegevensdeling, en organisaties moeten bereid zijn een deel van hun autonomie op te geven in het belang van samenwerking en transparantie.
Effectieve samenwerking en transparantie vereisen duidelijke standaarden. Stelling 3 stelt dat standaardisatie onmisbaar is voor gegevensdeling en dat organisaties hiervoor een deel van hun autonomie moeten opgeven.
NL
Gegevensdeling is de ruggengraat van moderne organisaties. Zonder standaardisatie blijft het een inefficiënt en versnipperd proces. Veel organisaties en afdelingen hechten sterk aan hun autonomie en eigen werkwijzen. Deze houding belemmert samenwerking, transparantie en innovatie. Als we echt effectief gegevens willen delen, moeten (deel)organisaties bereid zijn een deel van hun autonomie op te geven. Dit betekent: gemeenschappelijke standaarden accepteren en hanteren, zelfs als dat inhoudt dat interne processen moeten worden aangepast. Een mooi voorbeeld hiervan is de toepassing van IFRS (International Financial Reporting Standards) voor het internationaal kunnen vergelijken van financiële cijfers in plaats van slechts rapporteren volgens GAAP (Dutch Generally Accepted Accounting Principles).
Onnodige complexiteit
Vandaag de dag werken veel organisaties met hun eigen informatiestructuren, -formaten en -protocollen. Dit leidt tot onnodige complexiteit en frictie bij samenwerking, zowel binnen als tussen organisaties. De gevolgen zijn duidelijk:
- Gegevens kunnen niet eenvoudig worden uitgewisseld tussen systemen.
- Transparantie wordt beperkt door incompatibele structuren.
- Efficiëntie gaat verloren in maatwerkoplossingen en handmatige omzettingen.
Standaardisatie biedt de oplossing. Door afspraken te maken over formats, metadata en uitwisselingsprotocollen kunnen organisaties hun gegevens moeiteloos delen. Dit vergroot niet alleen de efficiëntie, ook de betrouwbaarheid en toegankelijkheid van informatie worden vergroot.
Veel organisaties aarzelen om standaarden te omarmen, omdat dit betekent dat zij concessies moeten doen aan hun eigen manier van werken. Samenwerking vereist compromissen. Wie weigert om standaarden te volgen plaatst zichzelf buiten de gedeelde infrastructuur en belemmert innovatie en samenwerking.
VL
‘Consistent gebruikmaken van gestandaardiseerde trefwoorden vermindert het langdurig zoeken naar informatie aanzienlijk’
Digitaal Vlaanderen speelt een centrale rol in de digitale transformatie van de Vlaamse overheid. Het initiatief streeft naar een geïntegreerde digitale strategie voor Vlaanderen, waarbij standaardisatie een sleutelrol speelt. Dit omvat onder andere het gebruik van gestandaardiseerde protocollen en systemen om gegevensuitwisseling tussen verschillende overheidsdiensten te vergemakkelijken (Bron: Beleidsnota 2024-2029. Digitalisering en interne dienstverlening Vlaamse overheid. Facilities, vastgoed, documentbeheer).
Ook in grotere bedrijven zien we vaak dat standaardisatie, bijvoorbeeld door gebruik te maken van taxonomieën, wordt ingezet om de vindbaarheid van informatie te bevorderen. Veelal maken dergelijke organisaties gebruik van meerdere opslagsystemen, wat resulteert in ‘informatiesilo’s’. Protocollen en/of gegevensclassificatie kunnen helpen bij het zoeken en vindbaar maken van informatie door de informatiesilo’s heen. Idealiter vertaalt zich dit in het gebruik van enterprise content managementsystemen. Consistent gebruikmaken van gestandaardiseerde trefwoorden, contenttypes en gemeenschappelijke taal vermindert het langdurig zoeken naar informatie aanzienlijk. Tegelijkertijd stelt standaardisatie de medewerkers in staat autonoom, maar volgens uitgeschreven beleidsregels, hun informatie te organiseren, wat bijdraagt aan grotere productiviteit en voldoening bij de eindgebruiker.
Gezamenlijke aanbeveling
Het beleidsmatig kader kan verder worden versterkt door standaardisatie vast te leggen in wet- en regelgeving. Dat geeft overheden en sectororganisaties de benodigde handvatten om standaardisatie af te dwingen, zodat gedeeld eigenaarschap een feit is. Om hiermee ervaring op te doen kan worden gedacht aan pilots waar projecten en nieuw te ontwikkelen systemen alleen financiering krijgen als ze voldoen aan gedeelde standaarden.
Stelling 4
Digitalisering is een voorwaarde voor transparantie.
Transparantie begint bij toegankelijke en goed beheerde informatie. Stelling 4 benadrukt dat digitalisering een noodzakelijke voorwaarde is om organisaties open en transparant te maken.
NL & VL
Transparantie is een groot goed, zonder digitalisering blijft het echter een loze belofte. Overheden en bedrijven kunnen pas echt transparant opereren als informatie digitaal toegankelijk, doorzoekbaar en deelbaar is. In een wereld waarin data de sleutel tot inzicht en verantwoording zijn, kunnen analoge, ongemetadateerde en versnipperde informatiestromen transparantie alleen in de weg staan.
Het probleem gaat over het gebrek aan toegang tot bestaande informatie; de uitdaging betreft het ontwikkelen van een doordachte, mensgerichte digitaliseringsstrategie om dat probleem structureel op te lossen.
Veel organisaties claimen transparant te zijn. De praktijk is dat informatie vaak moeilijk te vinden of alleen op aanvraag beschikbaar is. Beleidsdocumenten zitten als pdf’s verstopt in e-mails, rapportages zijn verspreid over verschillende systemen, en belangrijke data zitten opgesloten in databaserecords waarvan alleen de eigenaar en/of leverancier de sleutel hebben. Ontsluiting van die data is dus bijna niet mogelijk. Dit creëert een schijntransparantie: de informatie is er wel, maar effectief gebruik ervan is nagenoeg onmogelijk.
Gebruiksvriendelijkheid
Een goed gedigitaliseerde informatiehuishouding maakt transparantie mogelijk en vanzelfsprekend, doordat informatie actief en continu kan worden gedeeld, gegevens doorzoekbaar en herbruikbaar zijn en stakeholders direct en 24/7 toegang hebben tot de informatie die voor hen relevant is. De uitdaging betreft het ontwikkelen van een doordachte, mensgerichte digitaliseringsstrategie om dat probleem structureel op te lossen. Slecht beheerde digitale systemen kunnen transparantie net zo goed tegenwerken als papieren archieven. Digitalisering moet dus samengaan met een duidelijke visie op toegankelijkheid en gebruiksvriendelijkheid.
Gezamenlijke aanbeveling
Nieuwe digitale werkplekken (denk bijvoorbeeld aan samenwerkingsruimtes op Teams) dragen bij tot het efficiënter en simultaan samenwerken aan informatie. Voorwaarde is wel om te investeren in de competenties van medewerkers om informatie verantwoord te delen en te ontsluiten. Houd daarbij rekening met mogelijke weerstand rond het delen van documenten. Informatie is alleen bruikbaar als die digitaal én doorzoekbaar is. Met andere woorden: alleen scannen is onvoldoende, voeg ook adequate metadata toe en maak alleen gebruik van open formats. Informatie die vijf lagen diep verstopt zit in een lange tekst is niet ‘actief openbaar’. Stel belangrijke nieuwe informatie proactief beschikbaar door bijvoorbeeld een regelmatige update van de pagina Nieuw op de site. Uitgaan van de gebruiker vereist dat mensen de informatie daadwerkelijk makkelijk kunnen vinden en begrijpen.
Stelling 5
Informatieprofessionals moeten AI actief verkennen en inzetten.
Artificiële intelligentie verandert de manier waarop informatie wordt beheerd en gebruikt. Stelling 5 benadrukt dat informatieprofessionals deze technologie actief moeten verkennen en toepassen om hun rol effectief te vervullen.
NL
Kunstmatige intelligentie is geen verre toekomstmuziek meer. Toch aarzelen veel professionals om AI actief te verkennen en in te zetten. Dat is een gemiste kans. Wie beroepsmatig relevant wil blijven in het informatiebeheer van morgen, zal AI moeten zien als een vaststaand feit én als kans. AI kan het werk van informatieprofessionals efficiënter maken én de kwaliteit verbeteren. Zo kan AI helpen om documenten sneller en consistenter te voorzien van de juiste metadata. AI-gestuurde zoekmachines kunnen door een betere vangst en precisie relevantere resultaten opleveren dan traditionele zoekopdrachten. Tenslotte kan AI afwijkingen in reeksen signaleren – en daarmee mogelijke risico’s – die voor het menselijk oog verborgen blijven.
Bij dit alles zullen informatieprofessionals een sturende rol moeten nemen. Het is hun taak de algoritmes en uitkomsten van AI-processen kritisch te beoordelen, voortdurend te testen en waar nodig bij te sturen. Dit vraagt om nieuwe vaardigheden en een proactieve houding.
VL
AI kan op het vlak van informatiebeheer routineprocessen zoals gegevensinvoer, archivering en documentbeheer automatiseren. Het maakt het mogelijk en makkelijker om informatie terug te vinden, bijvoorbeeld door deze automatisch te labelen of te personaliseren. Daarnaast kan AI grote hoeveelheden gegevens analyseren en waardevolle inzichten genereren. Dit helpt informatieprofessionals om trends te identificeren, voorspellingen te doen en beter geïnformeerde beslissingen te nemen. Predictieve analyse wordt in een bedrijf als Colruyt Group al toegepast om inzicht te krijgen in klant- en koopgedrag.
Gezamenlijke aanbeveling
Ga ervan uit dat AI there is to stay. Zorg voor een zorgvuldige opbouw van je expertise. Aarzel niet door klein te beginnen en binnen een veilige omgeving te experimenteren met AI. Voorzie medewerkers van voldoende beleidsregels om AI-experimenten te faciliteren. Blijf daarbij kritisch op AI zelf én op je eigen rol. AI moet ondersteunen, niet de controle overnemen. Menselijke interpretatie van resultaten en – indien nodig – interventie (bijsturing van algoritmes) blijft essentieel.
Informatieprofessionals kunnen hun rol hierbij alleen effectief oppakken als ze zich echt verdiepen in de werking van AI. Alleen zo kunnen zij op essentiële momenten de juiste vragen stellen en de technologie effectief inzetten voor grotere organisatiedoelen. Tenslotte zijn zíj het die binnen hun eigen organisatie de werking en toepassing van AI moeten kunnen uitleggen.
Stelling 6
Het Algoritmeregister in Nederland geldt nu alleen voor de overheid en voor persoonsgegevens. Dit moet breder worden toegepast om transparantie te vergroten en vertrouwen in de overheid te herstellen.
Het huidige Algoritmeregister is beperkt tot de overheid en persoonsgegevens. Stelling 6 pleit voor een bredere toepassing van een AI-register, zodat transparantie wordt vergroot en het vertrouwen in de overheid wordt hersteld.
NL
Het Nederlandse AIgoritmeregister is een stap in de goede richting: het brengt in kaart welke AI-toepassingen de overheid inzet en hoe ze omgaat met persoonsgegevens. Artificiële intelligentie beïnvloedt steeds meer facetten van ons leven, van kredietbeoordeling tot personeelsselectie en van medische diagnose tot fraudedetectie. Toch is vaak onduidelijk welke systemen worden gebruikt en op welke basis beslissingen tot stand komen. Dit gebrek aan transparantie ondermijnt het vertrouwen in zowel de overheid als bedrijven, waarom zou transparantie alleen op de overheid en persoonsgegevens betrekking moeten hebben? Om het vertrouwen van burgers in grote organisaties te herstellen moet het register breder worden toegepast, zowel binnen de publieke als private sector.
Ethisch AI-gebruik
Een breder AI-register biedt meer inzicht in hoe AI onze samenleving beïnvloedt, zowel in besluitvormingsprocessen bij overheden als in het bedrijfsleven. Dat is van belang voor het afleggen van verantwoording en controle, zodat burgers en belanghebbenden kunnen nagaan welke AI-modellen worden gebruikt op basis waarvan beslissingen worden genomen. Tegelijkertijd is het een stimulans voor ethisch gebruik van AI. Openheid zal organisaties dwingen om zorgvuldig(er) en verantwoord met AI om te gaan.
Critici zullen stellen dat een breder AI-register innovatie kan remmen of bedrijfsgeheimen blootlegt. Transparantie betekent niet dat bedrijfsgevoelige informatie openbaar hoeft te komen. Het gaat om verantwoording: welke AI-systemen worden gebruikt, met welk doel en onder welke ethische richtlijnen. Dit laatste volgens het ‘pas toe of leg uit’-principe.
VL
Ook hier speelt Digitaal Vlaanderen een voortrekkersrol om lokale overheden bij te staan met AI-initiatieven. Het AI Expertisecentrum ondersteunt lokale besturen en entiteiten van de Vlaamse overheid bij de digitale transformatie. Dit centrum verzamelt al hun AI-initiatieven op één centrale plaats om zo een beter beeld te krijgen van het type projecten waarvoor AI wordt ingezet. Net als in Nederland stuiten we ook hier op de beperkte gerichtheid op Vlaamse en lokale overheden. Een uitbreiding naar de private sector zorgt voor een grotere transparantie bij burgers, belanghebbenden en toezichthouders, wat op zijn beurt kan leiden tot meer vertrouwen in de systemen en de verantwoordelijken hiervoor. Tegelijk kan het lanceren van een AI-register voor de private sector complexiteit en administratieve last met zich meebrengen. Er moeten dan ook duidelijke definities worden omschreven van wat precies met AI-initiatieven wordt bedoeld en wat de vereisten van zo’n register zijn.
Gezamenlijke aanbeveling
Voor de normering van het AI-gebruik blijken Nederland en Vlaanderen verschillende routes te hebben gekozen. In Vlaanderen stimuleert het AI Expertisecentrum nauwe samenwerking tussen verschillende beleidsdomeinen en lokale besturen om een AI-strategie te ontwikkelen. Een goede omkadering, maar met nodige vrijheid om gebruik te maken van AI, is hierbij cruciaal. Digitaal Vlaanderen ontwikkelde daarom een raamwerk met vijf pijlers om AI te integreren.
Nederland heeft gekozen voor een AIgoritmeregister, tenminste voor AI-gebruik binnen de overheid. Maar om AI in de toekomst verantwoord te kunnen inzetten én daarbij het vertrouwen in grote (overheids)organisaties terug te winnen, is een dergelijk register niet voldoende. Stel registratie verplicht voor alle sectoren en met name die zoals zorg, financiën en recruitment. Een AI-register werkt alleen als het gepaard gaat met ethische en juridische kaders én het voor iedereen begrijpelijk en eenvoudig te doorzoeken is. Toegankelijke informatie voor burgers staat of valt met het vertrouwen dat zij in de overheid hebben. Wil de overheid het in het verleden nogal eens geschonden vertrouwen herstellen, dan is een breder AI-register onmisbaar. Transparantie bij de toepassing van AI is tenslotte een serieuze zaak die niet alleen de overheid aangaat, maar de hele samenleving.
Fleur De Jaeger is expert content en documentmanagement bij Colruyt Group; Johan den Heijer is informatiespecialist en datasteward bij Urenco Nederland, voorzitter Stichting Informatie in Bedrijf.
> De inhoud van dit artikel weerspiegelt de persoonlijke visies van de auteurs.
Deze bijdrage komt uit de papieren IP #8-2025. Het hele nummer kun je hieronder lezen of downloaden.