> Vervolg van Data in beeld.
Elon Magazine is, vermomd als celebrityglossy, een kritisch, op onderzoek gebaseerd kunstproject van The Gigacities Collective dat de (media)praktijken van Elon Musk en zijn bedrijven onderzoekt. Uiteraard met de inzet van AI, en al even pittig als Musks eigen X.
The Gigacities Collective begon als een transnationaal samenwerkingsproject dat de impact van Tesla’s Gigafactories in Austin, Berlijn en daarbuiten onderzocht. ‘Al vroeg in het proces begrepen we dat deze gigafabrieken geen op zichzelf staande industriële complexen zijn, maar dat ze zijn ingebed in sociaal-kapitalistische en ecologische netwerken over de hele wereld’, stelt het collectief. ‘Met verbazingwekkende snelheid heeft de omnivoor Elon zich als een natuurkracht over de wereld verspreid en met hoge snelheid publieke domeinen en nieuwsmedia bezet. Hij is het middelpunt van de aantrekkingskracht geworden voor Silicon Valley, financiers en durfkapitalisten, rechtse politici, tech bros and suburban yuppies. Tijd om de persoonlijkheidskenmerken en de problematische invloeden van dit fenomeen aan het licht te brengen.’
‘Elonian Hype Machine’
In de twee jaar dat het collectief aan het project werkte, doemde het idee van een celebritymagazine op, een toepasselijke vorm in de zin van ‘een viering van het zelf’, juist omdat ze die willen bekritiseren. Door samen te werken als wetenschappers, journalisten, kunstenaars en activisten hebben ze de ‘Elonian Hype Machine’ aangepakt, zeggen ze, en in hun woorden daarmee ‘de macho-enscenering van zijn lastige persoonlijkheid, de ondermijning van het algemeen belang voor maximale techno-kapitalistische uitbuiting en de psychedelische denkwijzen die zijn roofzuchtige zoektocht naar overheersing hebben aangewakkerd. We hopen dat Elon Magazine nieuw licht werpt op de machtigste ceo ter wereld’.
Kunstpublicaties
Het niet geheel toevallig in Austin en Berlijn ‘gevestigde’ Gigacities Collective heeft het tijdschrift ontworpen ‘in de traditie van vermaarde voormalige kunst(enaars)publicaties als File Megazine, Avalanche en Art-Rite, met publicaties en kunstinitiatieven als Adbusters, Mad Magazine, Guerilla Girls en The Yes Men ter inspiratie’.
Wie er in of achter het collectief zit(ten), is niet helemaal duidelijk, maar er duiken wel drie namen op: Randy Lewis, professor American studies (film-, muziek- en stadsstudies en de culturele geschiedenis van Amerika) aan de University of Texas in, jawel, Austin, en zijn collega aan dezelfde universiteit, associate professor antropologie Craig Campbell. Een derde betrokkene is Florian Grundmüller, met een achtergrond in Europese etnologie, geschiedenis en theater-, film- en mediastudies, nu onderzoeksassistent bij de Georg-August-Universität in Göttingen.
Gebruikte prompts en links
Tegelijk is The Gigacities Collective heel transparant over hoe Elon Magazine aan al haar content is gekomen. AI-programma’s zoals Midjourney zijn gebruikt om ‘collaboratieve hallucinaties’ te genereren, beelden die vervolgens veelal zijn gemanipuleerd in Photoshop, terwijl boeken, artikelen, interviews en X zijn geraadpleegd voor research.
Het blad telt negentig pagina’s, waarvan de laatste gewijd aan het waarom en de making-of, en op de website staat een sectie ‘Key to Elon’ die een kijkje biedt onder de motorkap van het schrijf- en ontwerpproces. Het team deelt er links naar X-posts/tweets en webpagina’s en verwijzingen naar geciteerde boeken en artikelen. Ook onthult het veel van de prompts die zijn gebruikt met generatieve AI. ‘Het delen hiervan is een manier om onze inspanningen op het gebied van collaboratieve hallucinatie te documenteren.’
Elon Magazine is beschikbaar in twee digitale formaten. Op gigacitiescollective.net/elon is het te bekijken als digitaal flipbook. Ook kun je hier een pdf van het tijdschrift downloaden. Een gedrukte versie (beperkte oplage) kan tegen verzendkosten worden besteld door te mailen naar gigacities-collective@proton.me.
Deze bijdrage komt uit de papieren IP #6-2024. Het hele nummer kun je hieronder lezen of downloaden.