Door Cindy Lammers
We streamen erop los in Nederland. Blijkt uit allerlei onderzoeken en onderzoekjes. Ik herken het. Wat tv betreft laat ik de commerciële zenders meestal voor wat ze zijn; die leggen het af tegen de NPO als het gaat om kwaliteit en diepgang, en vooral lekker is dat ik bij laatste, wanneer ik het wil, docu’s en series kan kijken – uh, ja, ook weer streamen.
Netflix is van alle diensten het populairst. In de aanloop naar de feestdagen was daar een bijzonder ‘programma’ te zien: een haardvuur – bewegende vlammen, knisperend hout, en dan zo scherp en pixelrijk als je tv groot is. In onze maakbare wereld nodigt zelfs nepvuur uit tot staren en mijmeren. Ik kende zo’n digitaal vuurtje al wel, maar gestreamd, dat nog niet. Ik vraag me af hoeveel Netflix-abonnees het hebben ‘aangezet’, en voor hoelang. En wat dan de impact hiervan is.
Steeds duidelijker wordt wat technologie ‘achterlaat’ als ze oplossingen brengt. We zien voor veel problemen in de maatschappij tech als panacee – denk aan de zorg, denk aan boeren – maar we creëren door de toename van software, slimme apparaten, batterijen en data(opslag) een nieuw probleem. AI slurpt stroom bijvoorbeeld, maar tech leidt ook tot nieuwe conflicten om grondstoffen die hiervoor nodig zijn.
Ook in deze IP is te lezen wat energieverbruik doet bij verdergaande digitalisering. Bij de KB denken ze hier eveneens over na; samen met drie universiteiten en twee andere nationale bibliotheken is een project gestart dat uitzoekt wat de balans moet zijn tussen fysiek en digitaal. Want alles digitaliseren? Dat lijkt niet de beste weg, zo veel is al duidelijk. Waarschijnlijk gaan we steeds meer toe naar hybride vormen. Een papieren boek lezen voor een digitaal haardvuur, terwijl een e-book meegaat tijdens een lean-and-mean-bepakte fietsvakantie. Het kan in 2025. Een zinvol en zinnig jaar gewenst!
Cindy Lammers is hoofdredacteur van IP.
Deze bijdrage komt uit het digitale magazine IP #9-2024. Klik op de onderstaande button om het hele nummer te lezen.
