Andreas Drosdz is gefascineerd door de enorme datastroom van foto’s die overblijven na een selectieproces op zoek naar de beste foto. Wat gebeurt er met de data van beelden die worden gewist? Door te speuren naar de digitale sporen van gewiste fotobestanden reconstrueert hij in zijn project Visual Epitaph de selectieprocessen en toont hij met de ogenschijnlijk willekeurig gekozen beelden en pixels de vergankelijkheid van (digitale) fotografie als medium. Hij doet dat van zonsondergang tot zonsopkomst op de ramen van het Nederlands Fotomuseum in Rotterdam, samen met twee andere pas afgestudeerde kunstenaars. In Beeldspeling geven zij met hun werk een blik op de toekomst van de fotografie. Nog tot en met 23 mei dit jaar.
Deze bijdrage komt uit IP #4/2021. Het hele nummer kun je hier lezen.
