Buitenland: lockdown in London

Woensdag 18 maart 2020 zal ik niet snel vergeten. Het was mijn laatste dag op kantoor. De meeste collega’s en bezoekers van de British Library waren al thuisgebleven; het gebouw was leeg en stil. Een impressie van werken in coronatijd aan deze kant van de plas.

Door Marja Kingma

Er zijn mensen die denken dat we vakantie hebben. Deze indruk wordt versterkt door het taalgebruik rondom de lockdown. Politici hebben het over de noodzaak ‘terug naar werk’ te gaan in plaats van ‘terug naar kantoor’. Al voordat de British Library de deuren sloot voor het publiek, in lijn met het officiële begin van de lockdown op 23 maart, zijn wij begonnen met thuiswerken. Dit om collega’s die wel in het gebouw moeten zijn niet in de weg te lopen. Dat geeft een heel ander perspectief op onze status. Veel collega’s kijken op tegen ons curators of collectiespecialisten, maar nu staan we achteraan in de rij om terug te keren naar kantoor. Key workers zijn we zeker niet. Dat blijken de collega’s die de gebouwen draaiende houden, en het Document Supply Centre dat ineens een grote toename van aanvragen krijgt.

Dj voor een week

Thuiswerken is ook niet voor iedereen goed te doen. Je zal maar kleine kinderen hebben. Of geen ruimte om je ergens terug te trekken om te werken. Zelf heb ik geen klagen. Thuiswerken bevalt mij uitstekend, maar ik ben in mijn eentje. Ik heb een tuin, en bossen op vijf minuten loopafstand. Nu ik niet elke dag een uur heen en een uur terug hoef te reizen maak ik lange wandelingen, wat wonderen doet voor mijn mentale gezondheid.

Ik houd contact met collega’s via Zoom en Teams. Via deze kanalen komt onze afdeling European and Americas Studies nu elke week in plaats van elke maand bijeen om ontwikkelingen te bespreken. Voor het sociale contact hebben we een Whatsapp-muziekgroep opgezet. Om de beurt zijn we dj voor een week. De playlist is zeer gevarieerd, met veel bijdragen van Afrikaanse en Latijns-Amerikaanse bands. In die zin verruimt de lockdown mijn blik op de wereld. 

Machine-learningproject 

Vrijwel onmiddellijk na de lockdown komen er ideeën voor projecten met digitale content. Collega’s van Metadata hadden al langer gewerkt aan een machine-learningproject om talencodes toe te voegen aan catalogusrecords die deze codes misten. Om te controleren of het algoritme goed heeft gewerkt krijgen wij als vreemdetalencuratoren de vraag om spreadsheets met zo’n duizend titels door te lopen op fouten. Zo check ik honderden titels voor Afrikaans en Fries en vijfduizend titels voor Nederlands. Ik schat dat het algoritme zo’n 95 procent van de codes correct heeft toegekend. Niet slecht. Verder start Metadata met de competitie ‘taaltje raden’. Elke dag sturen ze een beschrijving van een titel in een vreemde taal die wij moeten raden. Ook dat wordt benut in het talencodeproject. 

Hartstikke druk

Een ander metadataproject waar wij bij betrokken zijn betreft het verbeteren van records van de collectie negentiende-eeuwse boeken (65.000 titels) die Microsoft heeft gedigitaliseerd. Ze zijn vrij toegankelijk via onze catalogus, maar dan moet je ze natuurlijk wel kunnen vinden. Al in 2013 zijn meer dan een miljoen afbeeldingen uit deze collectie op Flickr gezet (https://www.flickr.com/photos/britishlibrary), vrij voor iedereen om te downloaden en mee te doen wat hij of zij wil. Verder werk ik samen met collega’s om een aantal Nederlands gerelateerde titels gedigitaliseerd en online beschikbaar te maken via onze Universal Viewer. Kortom, we zijn hartstikke druk in deze coronatijd en vakantie is het zeker niet. Maar interessant, dat is het wel.


Marja Kingma is curator Nederlandstalige Collecties bij de British Library.

Deze bijdrage komt uit IP #7/2020. Het gehele nummer kun je hier lezen.