Redactioneel: Vergaarbak

Door Cindy Lammers

Met net genoeg bagage voor de meest noodzakelijke spullen, een e-reader met boeken die al lange tijd liggen te wachten op aandacht, op de fiets de mooiste plekken ter wereld zien – het is een avontuur waar ik met warme gevoelens op terugkijk. Bonnefooien, het liefst, maar helaas is dat sinds corona welhaast ondoenlijk geworden. Dus wordt er een reisorganisatie ingeschakeld. Het eerste contact is goed. Inge, onze ‘persoonlijk begeleider’, hangt geregeld aan de lijn om ‘af te stemmen’, maar al snel begint het op papier te schuren. Het programma blijft maar niet kloppen na tig aanpassingen – de tsunami aan dt-fouten nog daargelaten. Het mailen leidt tot een opeenstapeling van onduidelijkheden: na Inge volgen Petra en Teun, dan weer Inge, die van elkaar niet lijken te weten wat ze doen. Het duurt even voor ik het doorheb, maar ze werken allemaal vanuit dezelfde (generieke) mailbox.

Toeval wil dat ik dit onlangs ook bij twee andere organisaties heb meegemaakt (waaronder een uit de informatiesector). De mailbox als vergaarbak. Dan heb je heel strakke afspraken nodig over wie wat oppakt en waar opslaat zodat iedereen ‘het’ op een snelle en logische manier kan terugvinden. Daar kan een informatiesysteem natuurlijk bij helpen, maar veel komt ook aan op onderlinge afstemming en communicatie, anders wordt het een zootje.

Ik moest meteen denken aan de digitale fitheid volgens Aslander (zie de vorige IP) en aan hoe individuele kenniswerkers niet bedreven zijn in het omgaan met hun eigen informatie. Laat staan als het gaat om dit in teamverband te doen.

Gelukkig hebben we dan de informatieprofessional. Hoera! In het geval van het reisbureau niet relevant, vermoed ik, maar voor andere organisaties zeker wel. Daar ligt een schone taak.


Cindy Lammers is hoofdredacteur van IP.

Deze bijdrage komt uit de papieren IP #2-2024. Het hele nummer kun je hieronder lezen of downloaden.