Door Cindy Lammers
Omdat de gratis koffie meer weg heeft van ruwe stookolie, zoek ik mijn heil een etage hoger. Een kleine bar met vier man personeel. Twee bestuderen aandachtig hun mobiel, een maakt iets schoon, de vierde staat tot mijn beschikking – een cappuccino graag! Ik krijg een bruinig klein wegwerpbekertje met even kleine inhoud voor € 4,10. Ik hoor mezelf mopperen terwijl de jongen knipoog-lachend het pinapparaat omhooghoudt. ‘Wat doen jullie hier eigenlijk?’, vraagt hij vriendelijk. ‘Iets met boeken?’
Dat ‘hier’ is het World Library and Information Congress in Ahoy. Voor ik antwoord geef, probeer ik me de doelen van organisator IFLA te herinneren uit eerdere artikelen in IP: toegang tot informatie voor iedereen, information literacy, duurzaamheid, inclusiviteit … Hij vindt het mooi, maar snapt niet waarom we met duizenden daarover moeten praten. ‘Kunnen jullie niet beter iets doen?’ Natuurlijk is actie belangrijk, maar vaak moet je eerst kletsen om daarna de handen te kunnen laten wapperen, reageer ik. Waarop hij zegt: ‘Ik bedoelde: die doelen echt in praktijk brengen.’
Hij beseft niet hoe gelijk hij heeft. Want een smet op het congres is de keuze van het IFLA-bestuur om de volgende editie in Dubai te houden. Tegen de wens van haar leden in vrolijk ‘ja’ zeggen tegen een land dat lgbtqia+-personen en vrouwen achterstelt en niet vies is van censuur – dat is niet kies. En die opgespoten, kapitalistische zandbank past ook niet (mijn mening).
Velen gaan boycotten, zo is de verwachting. Maar hoe moet het in de toekomst? Welk land kan wel? Als IFLA samen met Amnesty een lijstje zou maken, wordt dat niet heel lang, vrees ik. Volledig digitaal? Ik ben benieuwd naar de verlossende oplossing.
Cindy Lammers is hoofdredacteur van IP.
Deze bijdrage komt uit de papieren IP #6-2023. Het hele nummer kun je hieronder lezen of downloaden.