Nieuwe bachelor Digital Society: ‘Code schrijven is net als Latijn vertalen’

In een oud kanunnikenhuis nabij het centrum van Maastricht houdt professor Sally Wyatt kantoor. Klassieke ornamenten, hoge plafonds en geen airconditioning; het doet recht aan het beeld van een faculteit Cultuurwetenschappen. Dat hier de plannen voor een bachelor Digital Society werden gesmeed, komt als een verrassing.

Door: Vincent M.A. Janssen

Drie jaar geleden schreef de Universiteit Maastricht een open call uit voor een nieuw bachelorprogramma. Sally Wyatt, hoogleraar Technology & Society Studies bij de Faculty of Arts and Social Sciences, zag haar kans. ‘Ons voorstel werd uitgekozen omdat we écht anders te werk willen gaan; interdisciplinair en over afdelingen heen.’ Daarna ging het hard. ‘In september gaan de eerste studenten van start. Nog nooit werd een nieuw bachelorprogramma zo snel goedgekeurd in Nederland,’ aldus Wyatt. Ze werkt nu als coördinator van de bachelor Digital Society (DS).

Mediators

Wyatt is niet van plan om hardcore programmeurs af te leveren: ‘Wij leiden studenten op tot mediators die tussen de techniek en de maatschappij staan. Denk aan beleidsmakers, maar ook aan medewerkers van bibliotheken, banken, zorginstellingen, archieven en musea. Interactional experts noemen wij ze.’

Volgens Wyatt gaan technologische ontwikkelingen als kunstmatige intelligentie sneller dan de maatschappij ze kan begrijpen. ‘Van de DS-studenten wordt daarom verwacht dat zij nét genoeg weten van deze technologieën om hun maatschappelijke impact in te schatten en om te kunnen praten met technische experts.’

Samenwerking

Vooral mensen met een bèta-profiel hebben belangstelling voor de bachelor. Maar geïnteresseerden voor de geesteswetenschappelijke kant vindt Wyatt minstens zo belangrijk. Die types studenten liggen volgens haar gelukkig niet ver uit elkaar: ‘Code schrijven is net als Latijn vertalen. Je kunt het allebei doen met behulp van een algoritme.’

Dat de DS-afgestudeerden interessant zullen zijn voor bibliotheken, archieven en musea blijkt ook uit het vakkenpakket. ‘Studenten kunnen in het programma bijvoorbeeld kiezen voor een cursus Digitaal archiveren, een vakgebied dat er de komende jaren heel anders gaat uitzien. We hebben namelijk een nieuw soort archivaris nodig.’

‘Voor een aantal vakken zoeken we de samenwerking op met andere afdelingen binnen de universiteit. Het Institute of Data Science gaat waarschijnlijk een minor aanbieden. En samen met de universiteitsbibliotheek verzorgen we cursussen over digitale bronnen, mediageletterdheid en Wikipedia,’ zegt Wyatt.

Verbazing

De professor hoopt dat door het vakkenpakket de studenten gaan lijken op bibliothecarissen: ‘Ik heb bibliotheken altijd belangrijk gevonden. Onze samenleving is zodanig verzadigd met informatie dat we mensen of organisaties nodig hebben die ons helpen hierin te navigeren. Ik wil dat de studenten dit ook gaan leren.’

Als Wyatt hoort dat bibliotheken en archieven in Nederland zich zorgen maken over het verdwijnen van ‘hun’ opleidingen, kijkt ze verbaasd op. Dit soort onderwijs vindt ze juist ‘a lot of fun’. Zelf had ze het programma Digital Society ook willen volgen, maar dat gaat helaas niet. Daarom heeft ze de opleiding gevuld ‘met vakken die ze zelf graag zou willen doen’.

Vincent M.A. Janssen is redacteur van IP en freelance informatieprofessional

Deze bijdrage komt uit IP nr. 6 / 2019. Het gehele nummer kun je hier lezen.