Surinaamse slavenregisters nu online toegankelijk

Begin 2017 begonnen initiatiefnemers Coen van Galen (Radboud Universiteit) en Maurits Hassankhan (Anton de Kom Universiteit van Suriname) met een crowdfunding en het werven van vrijwilligers. Hun doel: het ontsluiten en online beschikbaar maken van de Surinaamse slavenregisters.  Sinds 26 juni staan de slavenregisters online.

Wie op zoek is naar meer informatie over zijn Surinaamse voorouders, lessen over slavernij voorbereidt, of onderzoek doet naar het Surinaamse slavernijverleden, kan voortaan deze online bron raadplegen. Met de gedigitaliseerde en ontsloten slavenregisters is het mogelijk mensen die in slavernij leefden over een periode van bijna 35 jaar te volgen. Iedereen die in Suriname in slavernij leefde werd in dit register opgenomen. De slavenregisters zijn uniek: nergens anders in de wereld is zulke gedetailleerde informatie over een complete bevolking van mensen in slavernij bewaard gebleven.

De database is gepubliceerd op de website van het Nationaal Archief en op die van het Nationaal Archief Suriname.

Surinaamse slavenregisters

In de Surinaamse slavenregisters staan naar schatting tachtigduizend mensen geregistreerd die tussen 1830 en de afschaffing van de slavernij in 1863, in Suriname in slavernij leefden. Slaveneigenaren moesten de mensen die in hun bezit waren laten registreren, met vermelding van naam, geboortedatum en de naam van de moeder en informatie over geboorte, overlijden, vrijlating, verkoop en andere informatie die belangrijk was voor de status en waarde van mensen in slavernij. De registers behoren tot de collectie van het Nationaal Archief Suriname maar waren zeer beperkt toegankelijk voor het publiek, omdat ze niet gedigitaliseerd waren en een namenindex ontbrak.

Lees ook: Surinaamse slavenregisters: Man met een missie

  1. Het verhaal is leuk en ronkend maar misleidend. De slavenregisters zijn incompleet en veel is verloren gegaan. Wat thans online staat is een periode van 12 à 13 jaar en niet 35 jaar… mar ja, het rekenonderwijs is na de Mammoetwet (1968) erg verslechterd. Iedereen werd weliswaar in de slavenregisters maar is wegens het incompleet zijn daarvan kan niet iedereen worden teruggevonden. Met de gedetailleerdheid valt het ook wel mee: geen beroepen en dergelijke. Ook zijn de slavenregisters niet uniek: Nederland bezat naast Suriname ook nog de Nederlandse Antillen met een slavenregistratie welke ook gevonden kan worden in de Franse, Spaanse en Engelse eilanden in de West.

Laat een reactie achter op Joschke Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *