Wikipedia wordt rechtser, blijkt uit taalanalyse

Onderzoekers vergelijken taalcorpus van het Amerikaanse Congres met 28.000 artikelen over politieke onderwerpen.

Wetenschappers hebben 28.000 artikelen uit Wikipedia over Amerikaanse politiek onderzocht om te kijken hoe neutraal het gratis naslagwerk is. Het gaat om lemma’s die de afgelopen tien jaar zijn geschreven. Uit de taalanalyse van de onderzoekers van Northwestern University en de University of Southern California blijkt dat de meeste artikelen niet neutraal van toon zijn (een vereiste van Wikipedia) en dat de politieke kleur van Wikipedia niet statisch is.

De wetenschappers hebben gekeken naar het taalgebruik van Democraten en Republikeinen, de twee grootste politieke stromingen in de Verenigde Staten, in het Congres. De handelingen van het Congres in 2005 vormen een taalcorpus dat vaker wordt gebruikt voor grote analyses. Het taalgebruik van de Congresleden hebben de wetenschappers vergeleken met gebruikte woorden en zinsnedes in Wikipedia-lemma’s om de politieke kleur van de artikelen te bepalen. Uit het onderzoek blijkt dat Wikipedia een ruk naar het midden heeft gemaakt. In de beginjaren van de encyclopedie, die in januari 2001 is gelanceerd, was er meer ‘democratisch’ taalgebruik te vinden in artikelen over politieke onderwerpen.

Volgens het redactiebeleid van Wikipedia mag iedereen bijdragen aan het digitale naslagwerk, maar bijdragen moeten neutraal van toon en encyclopedisch van aard zijn. Vanwege het open karakter van het naslagwerk en de vele bezoekers (2,7 miljard Amerikaanse pageviews per maand en 12 miljard internationale) is het verleidelijk om artikelen naar eigen inzicht aan te passen. Dat gebeurt ook regelmatig.

Onlangs werd bekend dat het campagneteam van de Republikeinse presidentskandidaat Newt Gingrich sinds 2008 ruim zestig keer een artikel in Wikipedia had gewijzigd om de politicus in een gunstiger daglicht te stellen. Zo werden feitelijke juistheden over het aantal scheidingen en huwelijken van Gingrich weggehaald om de aandacht af te leiden van de promiscuïteit van de presidentskandidaat.

Deze bijdrage komt uit IP nr. 3 / 2012. Het gehele nummer kun je hier lezen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *