Bibliofielen houden van boeken en dus ook van boekenkasten. Een lust voor het oog, zo'n wand vol met gekleurde rugjes in allerlei maten. Bibliofielen zullen absoluut verlekkerd scrollen op de  website waar ene Delana een groot aantal design-boekenkasten laat zien.

Wat gebeuren er toch leuke dingen op ons vakgebied! Donderdag j.l. hadden we op de Haagse Hogeschool onze jaarlijkse oud-studenten meeting.  Met leuke bijdragen over nieuwe ICT-toepassingen voor de informatieprofessional. Worldcat op je Iphone bijvoorbeeld, gedemonstreerd door Ralph Munzenmayer van OCLC. Afhankelijk van waar je bent bekijken waar de dichtstbijzijnde locatie is om een boek of ander medium in te zien. Wereldwijd. Of "BIEBmaps", een project waar Klaas Jan Mollema voor bibliotheken in Gouda en Hoorn mee bezig is. Met "BIEBmaps" kan iemand van een bepaalde locatie, bijvoorbeeld zijn wijk of straat, digitale afbeeldingen en teksten zien, uit het bezit van de erfgoedinstellingen in zijn woonplaats (bibliotheek, archief, museum). In Delft hebben ze de beschikbare foto's van allerlei locaties opgenomen in de digitale speeltafel van Microsoft Surface, die Koen Rotteveel had meegebracht. Zoek op de naam van je straat en je vindt oude en meer recente foto's. De multitouchtechniek maakt het mogelijk de foto's met meerdere mensen tegelijk te bekijken zoals wanneer je op papier afgedrukte vakantiefoto's aan de koffietafel uitwisselt. Beter zelfs, want je kunt elke foto zo groot maken als je wilt.

Van een iets andere orde was het verhaal van oud-student Arjan Droger. Hij liet zien hoe zijn bedrijf, de eReadersgroep, klanten een op maat gemaakt aanbod aan content uit kranten en periodieken kan leveren voor de e-reader.  En dan was er nog Erik Ekkel met zijn schaatskaart van Nederland. De afgelopen winter bood hij schaatsliefhebbers de gelegenheid om informatie uit te wisselen over betrouwbaar ijs en geveegde banen. Er was veel ijs, maar ook veel sneeuw en af en toe dooi, dus veel onzekerheid. Zijn interactieve kaart op basis van Google maps was een groot succes. Veel mensen hielpen mee aan dit hobbyproject en maakten het een mooi voorbeeld van web 2.0 toepassingen. Een opmerking vond ik wel interessant. Ekkel vertelde dat zijn site in Google op een gegeven moment boven die van de officiële KNSB-site kwam te staan. De KNSB was daar niet blij mee. Op die site stonden alleen door KNSB-officials goedgekeurde trajecten. Dit lijkt me iets om in de gaten te houden bij al die nieuwe media. Kennelijk blijven veel mensen lekker ouderwets het soort "van-mond-tot-mond-reclame" hoger waarderen dan officiële informatie van gezaghebbende instanties. Met alle risico's van dien natuurlijk. Maar dit lijkt een welhaast natuurlijk en onvermijdelijk gegeven te zijn. Mensen kijken misschien ook wel naar het officiële nieuws, maar ze willen de roddels en de persoonlijke verhalen niet missen. Dat zie je bij de planning van de zomervakantie en de winterweekenduitjes als de informatie van de instanties aangevuld, dan wel vervangen wordt door de verhalen van buren of collega's. En juist daarom is web 2.0 met zijn getwitter, profielsites en blogs ook zo populair. 

De verkiezingen komen er aan. Met sombere vooruitzichten. De partijen buitelen over elkaar heen met gigantische bedragen om te bezuinigen. Ambtenaren hebben - en dat is nieuw - op verzoek van het inmiddels gevallen kabinet diverse scenario's uitgewerkt in 20 rapporten: de brede heroverwegingen. Op zich aardige discussiestof voor de verkiezingscampagne als je het een keer niet over een persoon wilt hebben of over wie met wie gaat. Voor onze sector is er uit de rapporten van de ambtenaren weinig te halen. Bij een vluchtige inspectie van een aantal voor de hand liggende onderwerpen kwam ik het woord bibliotheek nergens tegen. Niet zo verwonderlijk overigens, want de beslissingen over bibliotheken vallen op een lager niveau.

Het internet is een bedreiging voor beschermde diersoorten, betoogde onlangs een van de sprekers op een internationale conferentie ter bescherming van de biodiversiteit in Doha. De anonimiteit van het internet maakt het handelaren in diersoorten wel erg gemakkelijk om beschermende wetgeving en de handhaving daarvan te omzeilen. Ook de Partij voor de Dieren kan nu dus met kracht van argumenten pleiten voor ingrepen in de vrije communicatie via het internet. Zoals de hoeders van recht, orde en goede zeden het internet al geruime tijd bestormen om al het kwaad uit de wereld te verbannen.

Maar er is natuurlijk ook een andere kant. Internet is, zoals een commentator op het verhaal over de dierenhandel opmerkte, inderdaad een dominante factor in de handel in bedreigde diersoorten. Maar dat komt alleen omdat internet tegenwoordig een dominante factor is in alles wat er gebeurt. En internet kan dus even goed genoemd worden als een positieve factor in de bescherming van de biodiversiteit. In de verspreiding van informatie over de rol van de klimaatverandering en het wetenschappelijk onderzoek naar de situatie van bedreigde diersoorten, bijvoorbeeld. Internet kan een rol spelen bij het waarschuwen voor de misdaad op dit gebied. Google Earth onthult illegaal kappen van oerwoud. Milieubeschermers zijn via het web in staat wereldwijd actie te voeren. Een actie zoals Earth Hour van het WNF zaterdag jl. waarbij wereldwijd aandacht gevraagd werd voor klimaatverandering door een uur het licht uit te doen, is onmogelijk zonder het internet en dankt ook zijn effect hieraan.

Dit is allemaal natuurlijk al lang bekend. Ik hoef Johan Cruijff hier niet te citeren. Toch heb ik de indruk dat de bestrijders van het kwaad zonder veel tegenspraak de toon kunnen zetten in debatten die de grond rijp maken voor inperking van digitale burgerrechten. Met de misdaad maak je een hype. Voor de schade die inperking van vrijheden veroorzaakt hoef je je dan kennelijk niet meer te verantwoorden.

Voor deze week is een nieuwe EU richtlijn ter bestrijding van kinderporno aangekondigd. Ben benieuwd in hoeverre hierin rekening is gehouden met de andere kant van het internet.